به از حور

جهان بهتر ز زنها را ندیده

2- ز گُل بُردست زیبایی افزون

ز سرخی برگرفته زینت از خون

3- لبش از برگ گُل برده غنیمت

ندارد حدّ و اندازه به قیمت

4- ز شب مویش گرفته رنگ شب را

صدایش میدهد بر دل طرب را

5- ز چشمش سِحر می ریزد سحرگاه

برآید از دل خواهان او آه

6- ز خالش می رسد رمزی و رازی

نه بیند آدم از آن بی نیازی

7- ولی کُنج لبش پُر ناز باشد

ز بهر دل سخن پرداز باشد

8- کمان ابرو و مژگان تیزش

نموده بی نهایت ها عزیزش

9- زنخدانش- میان یک چاه دارد

چه چاهی- مرکزی دلخواه دارد

10- اگر افتد کسی در این چه ناز

خبر ازو نمیآید دگر باز

ـــــــــــــــــــــــــ