شاخه ای گل

1- شاخه xadای گل بهرِ زن- شوهر خرید

چون به از گُل هدیه xadای بهتر ندید

2- شب به گُلدانش نهاد و آب داد

هم به آن گل پرتوِ مهتاب داد

3- خنده کرد نزدش به او گفت ای گلم

من تو را هدیه دهم به سوگلم

4- گل ازین خوشخویی و خدمت شکفت

شاد شد خندان شد و راحت بخفت

5- صبحگاه با زن به پرخاش اوفتاد

که چه باشد این عداوت این عناد

6- تا به کی خواهی چنان باشی چنین

شرم کن از خالقت جان آفرین

7- چونکه آرام شد بدید گل مُرده است

زَهرِ اخلاقِ بدش را خورده است