حوّا

ز خلقت قسمتی از آن جدا شد

2- از آن قسمت ز آدم پیکری ساخت

در آن از روح خود یزدان بینداخت

3- سپس حوا هم از آن- خاکِ دیرین

برون آمد بیک لبخند شیرین

4- چه لبخندی که جان بود و بقا بود

نشاطی پُر ز مهر کبریا بود

5- بدستور خدای حیِّ سبحان

بنا شد آن تبسّم باغ رضوان

6- چو زد قهقه- آمد اشک چشمان

از آن شد خلق رعد و برق و باران

7- ز خشمش هم بنا شد دوزخ و نار

خداوند از آن ما را نگهدار

8- حدیث دوزخ و فردوس و دنیا

عزیزان آمده از سوی حوّا

9- ستائی هرچه پیش آید سرانجام

همه از زن بدان ناکامی و کام

ـــــــــــــــــــــــــــــ