زور پیر

طـعنه زد بر شیخ پیری ابلهی*1

2-که چو تو پیری چنین فرتوت*2 نیست

مرده هم اینگونه در تابوت نیست

3-ای کهن دیگر نمی باشی جوان

در فــراقـی از تــوان ای نـاتـوان

4-روز-روز ما جوانان است و بس

روز قـدرت نـیست از بهر تو کس

5-صخره ای*3 باشد به راه آبگیر

خـواهم آن را بـرکَنَم از ره مسیر

6-گر بخواهی آ-هنر از ما ببین

زآن سپـس گـو پـهلوان را آفـرین

7-پیر ساکت با جوان همراه شد

زآنـــهمه لاف تـــوان آگـاه شــد

8-صخره سنگین بود و محکم آنچنان

که نشـد پـیدا در آن حـتّی تکان

9-پیر گفتش گر روی از صخره دور

من برانم صخره را با ضرب و زور

10-سطح زیر صخره را ز اطراف آن

کـــرد خـــالی تا قـریب نــاف آن

11-آب را سـد کرد تا بسیار شد

رانـدن صـخره چـنین هـموار شد

12-چون که سد پُر شد شکست و آب آن

گشت سوی صخره با شدّت روان

13-صخره زین ضربت ز جای خود پرید

آن جـوانـک ضـرب و زور پـیر دیـد

14-پیر گفتش بشنو از من ایجوان

پـیر هــم دارد به سـر زور و توان

15-در ید و ماهیچه تنها زور نیست

زور از پــیران عـــالم دور نــیست

16-ای مس ناپخته رواکسیر باش

گـر ظفر*4 خـواهی کـنار پیر باش

1-ابله= نادان 2-فرتوت= سالخورده و از کار افتاده

3-صخره= سنگ بسیار بزرگ 4-ظفر=پیروزی