حدیث دوزخ و فردوس و دنیا

ز خلقت قسمتی از آن جدا شد

2.از آن قسمت ز آدم پیکری ساخت

درآن از روح خود یزدان بینداخت

3.سپس حواهم از آن خاک دیرین

برون آمد بیک لبخند شیرین

4.چه لبخندی که جان بود و بقا بود

نشاطی پر ز مهر کبریا بود

5.بدستور خدای حی سبحان

بنا شد زان تبسم باغ رضوان

6.چو زد قهقهه- آمد اشک چشمان

از آن شد خلق رعد و برق و باران

7.زخشمش شد بنا هم دوزخ و نار

خداوندا از آن ما را نگهدار

8.حدیث دوزخ و فردوس و دنیا

عزیزان- آمده از سوی حوا

9.ستائی هر چه پیش آید سرانجام

همه از زن بدان ناکامی و کام